Foto: Shutterstock
Een recente farmacognostische studie benadrukt de antivirale eigenschappen van galloylquininezuren, geëxtraheerd uit de bladeren van Copaifera lucens, tegen het COVID-19-virus.
Deze verbindingen staan historisch bekend om hun antischimmel-, antikanker- en antiretrovirale effecten (met name een sterke remming van HIV-1) en vertonen ook een krachtige remmende werking tegen het coronavirus, met een lage cytotoxiciteit. Proeven met plaque-reductie bevestigden een efficiënte neutralisatie van virale deeltjes.
Moleculaire analyses tonen een multigericht werkingsmechanisme aan dat ingrijpt op kritieke fasen van de virale levenscyclus. De verbindingen interageren rechtstreeks met het receptorbindende domein (RBD) van het Spike-eiwit, waardoor het binnendringen van het virus in de cellen wordt verhinderd. Daarnaast remmen ze ook de virale RNA-polymerase, waardoor de replicatiefase wordt geblokkeerd, evenals de papaïneachtige protease (PLpro), een enzym dat het virus helpt te ontsnappen aan de afweer van het immuunsysteem. Naast de remming van de synthese van virale eiwitten vertonen deze zuren ook anti-inflammatoire en immunomodulerende eigenschappen, die bijzonder relevant zijn voor de behandeling van ernstige vormen van COVID-19.
Volgens de Braziliaanse onderzoekers vermindert deze multigerichte werking aanzienlijk het risico op het ontstaan van virale resistentie, een vaak voorkomende beperking van huidige monotherapieën die slechts één viraal eiwit aanpakken. Hoewel deze preklinische gegevens veelbelovend zijn, blijven in-vivo-onderzoeken en klinische studies noodzakelijk om de veiligheid en therapeutische doeltreffendheid bij mensen te evalueren.
Delen via e-mail