De aders in het brein kunnen een vroeg waarschuwingssysteem zijn voor het risico op hersenschade bij vroeggeboren baby's. Dat blijkt uit een promotieonderzoek van kinderarts en neonatoloog dr. Fleur Camfferman (VUB/UZ Brussel) dat onlangs gepubliceerd werd in het wetenschappelijke tijdschrift American Journal of Neuroradiology.
Al bijna vijftig jaar focussen artsen wereldwijd op de slagaders om de gezondheid van babyhersenen te controleren. Uit het promotieonderzoek van dr. Camfferman blijkt echter dat die cijfers de belangrijkste gevaren vaak over het hoofd zien, aldus de VUB in een persbericht. De echte sleutel lijkt bij de aders te liggen: de bloedvaten die het bloed weer uit de hersenen afvoeren.
Wanneer een baby te vroeg geboren wordt (voor 32 weken), zijn de hersenen nog volop in ontwikkeling. De bloedvaten zijn zo dun en kwetsbaar dat een kleine schommeling in de druk al tot een bloeding kan leiden. "Het is als een afvoerpijp die de druk niet aankan", zegt dr. Camfferman. "Onze studie toont aan dat we aan de stroomsnelheid in de aders kunnen zien of het brein in de problemen komt. Als het bloed niet vlot weg kan, stijgt de druk en kunnen de vaatjes knappen. Dankzij deze nieuwe kijk kunnen we die risicokinderen mogelijk veel sneller herkennen."
Tot nu toe kregen bijna alle premature baby's dezelfde standaardbehandeling op basis van hun gewicht of geboortedatum. De resultaten van de studie pleiten voor een persoonlijkere aanpak. Als de arts via een echo ziet dat de doorbloeding stabiel is, kan samen met andere parameters besloten worden dat een behandeling, die ook altijd nadelen kan hebben, misschien niet nodig is. Bij baby's waar de metingen een risico tonen, kan de arts juist besluiten om juist wel te starten met medicatie en extra rust in te bouwen of een andere behandeling.
Het onderzoek kijkt ook vooruit naar het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI). Omdat baby's op de afdeling intensieve zorgen enorme hoeveelheden data genereren, kunnen centrale registratie van die data met behulp van AI-modellen in de toekomst helpen om patronen te zien die voor het menselijk oog onzichtbaar zijn.
Dr. Camfferman benadrukt ook dat die precisiemetingen alleen werken als ze met de grootste zorg worden uitgevoerd. Ze pleit daarom voor een betere technische opleiding voor kinderartsen die zelf echo's maken aan het bed.
bron: belga
Delen via e-mail