Foto: Shutterstock
De multicentrische fase II-klinische studie LUBI-CKD TRIAL, uitgevoerd in Japan bij 150 patiënten, heeft een onverwacht klinisch voordeel van Lubiprostone aan het licht gebracht bij patiënten met matige chronische nierziekte (CKD/MRC).
Hoewel dit geneesmiddel doorgaans wordt gebruikt als activator van chloridekanalen bij chronische constipatie, is de toepassing hier gebaseerd op de exploratie van de “darm-nier-as”: constipatie verstoort het darmmicrobioom, wat systemische ontsteking en de opstapeling van schadelijke stoffen bevordert die de achteruitgang van de nierfunctie versnellen.
De patiënten kregen gedurende 24 weken ofwel lubiprostone (in dosissen van 8 µg of 16 µg), ofwel een placebo. De resultaten tonen een dosisafhankelijke vertraging van de achteruitgang van de geschatte glomerulaire filtratiesnelheid (eGFR/DFGe), waarbij de dosis van 16 µg het duidelijkste signaal van behoud van de nierfunctie liet zien.
Interessant is dat het onderliggende beschermingsmechanisme onafhankelijk lijkt te zijn van een vermindering van klassieke uremische toxines. Analyses wijzen eerder op een remodellering van het darmmicrobioom, wat leidt tot een verhoogde endogene productie van spermidine. Deze polyamineverbinding optimaliseert de mitochondriale activiteit van cellen en beschermt zo het nierparenchym tegen verdere structurele en functionele schade.
Deze gegevens suggereren dat een gerichte modulatie van intestinale dysbiose de achteruitgang van de nierfunctie zou kunnen vertragen en de noodzaak om met dialyse te starten zou kunnen uitstellen. Omdat lubiprostone reeds een marktvergunning heeft voor de behandeling van constipatie, zou een mogelijke herpositionering binnen de nefrologie relatief snel kunnen verlopen. Fase III-studies zijn gepland om deze werkzaamheid op grotere schaal te bevestigen.
Delen via e-mail